Ҳамасола мардуми шарифи кишвар санаи 6 ноябрро ҳамчун рӯзи қабули Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон бо шаҳомати хосса таҷлил менамоянд. Зеро Конститутсия бахтномаи миллат ва яке аз пояҳои мустаҳками Истиқлолияти давлатии Тоҷикистон мебошад. Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон мояи ифтихор ва сарфарозӣ, ифодакунандаи манфиат ва ормону иродаи мардуми шарафманди тоҷик дар роҳи бунёди давлати соҳибихтиёр, демократӣ, ҳуқуқбунёд, дунявӣ ва ягона мебошад. Муқаддимаи он масъулияти баланди халқи тоҷикро дар назди наслҳои гузашта, ҳозира ва оянда баҳри бундёди ҷомеаи адолатпарвар, эътирофи баробарҳуқуқӣ ва дӯстии тамоми халқияту миллатҳо ифода менамояд. Конститутсия ҳамчун Сарқонуни ҳар як давлат, санади муқаддас ва муҳимтарини сиёсиву ҳуқуқӣ ба шумор меравад. Он на танҳо пояи ҳуқуқии давлатдорӣ, балки рамзи Истиқлолият, ваҳдат ва озодии миллат мебошад. Барои миллати тоҷик, ки пас аз ҳазорсолаҳo нобарориҳои таърихӣ ва ҷанги шаҳрвандӣ роҳи истиқлолиятро интихоб намуд, қабул гардидани Конститутсияи миллӣ қадами сарнавиштсоз буд.
Баъди пошхӯрии Иттиҳоди Шуравӣ, Тоҷикистон 9 сентябри соли 1991 Истиқлолияти давлатии худро эълон кард, аммо Истиқлолият танҳо бо сухан ба даст намеояд, он ниёз ба асоси ҳуқуқӣ ва сиёсӣ дорад, ки давлатро қонунӣ ва устувор гардонад. Ин асос ҳамон Конститутсия мебошад, ки меъмори асосии давлатдорӣ, ва кафили ҳуқуқу озодиҳои мардум аст. Бо ҳамин мақсад, пас аз давраи душвори ҷанги шаҳрвандӣ, дар зери роҳбарии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ — Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, лоиҳаи Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳия гардид. Моҳи ноябри соли 1994 бо роҳи раъйпурсии умумихалқӣ ин ҳуҷҷати тақдирсоз қабул шуд.
Конститутсия истиқлолияти давлатӣ ва соҳибихтиёрии Тоҷикистонро ба таври қонунӣ мустаҳкам намуд. Бо қабули он давлат дорои низоми мустақили ҳокимият гардид.
Конститутсия сохтори се ҳокимият, қонунгузор (Маҷлиси Олӣ), иҷрогар (Ҳукумат) ва судиро муайян карда, низоми идоракунии демократӣ ва масъулиятнокро таъмин менамояд.
Конститутсия кафили ягонагии ҳудудӣ ва ваҳдати миллӣ мебошад. Он манфиатҳои тамоми шаҳрвандонро дар зери як парчам муттаҳид месозад ва роҳи ҳамзистии осоиштаро нишон медиҳад.
Дар давоми беш аз се даҳсола Конститутсия дар баробари амалкард ин санади сарнавиштсоз ба Тоҷикистон имконият дод, ки давлатдории худро таҳким бахшад, ҷомеаи шаҳрвандиро рушд диҳад ва дар арсаи байналмилалӣ ҷойгоҳи арзанда пайдо намояд.
Конститутсияи Тоҷикистон на танҳо як ҳуҷҷати ҳуқуқӣ аст, балки санади фарҳангӣ ва миллиест, ки арзишҳои деринаи тоҷикон адолат, инсондӯстӣ ва сулҳпарвариро дар худ таҷассум медиҳад. Имрӯз, ҳифз ва арҷгузорӣ ба Конститутсия маънои эҳтиром ба Истиқлолият, Ваҳдат ва давлати миллӣ дорад.
Хулоса, Конститутсия сарчашмаи асосии устувории давлат ва рамзи Истиқлолият аст. Он роҳи равшани пешрафти ҷомеаро нишон дода, адолат, озодӣ ва баробариро таъмин мекунад. Ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон бояд ин санади муқаддасро донанд, эҳтиром кунанд ва риояи онро вазифаи шаҳрвандии худ донанд.
Номбурда бо мисолҳои мушаххас аз фаъолияти Кумита зикр кард, ки мақсади давлат дар ин самт на маҳдудсозӣ, балки тартиб додани муносибатҳои иҷтимоиву фарҳангӣ ва пешгирии исрофкорӣ мебошад. Ӯ ҷавононро даъват намуд, ки бо истифода аз имкониятҳои таълим ва илм, зиндагии худро дар руҳияи ватандӯстӣ, хештаншиносӣ ва масъулиятшиносӣ бунёд кунанд.
Дар рафти вохӯрӣ намояндаи раёсати Донишгоҳ ва зумрае аз садорати факултетҳо суханронӣ намуда, андешаҳои хешро доир ба нақши дин дар ҷомеаи муосир, тарғиби арзишҳои миллӣ ва роҳҳои баланд бардоштани сатҳи маърифати диниву фарҳангӣ баён доштанд.
Дар анҷом, намояндаи раёсати тарбия барои ҳамкории самарабахш ва таваҷҷуҳи пайвастаи Кумита ба тарбияи маънавии ҷавонон изҳори миннатдорӣ намуда, умед кард, ки ин ҳамкориҳо дар оянда боз ҳам рушд хоҳанд кард.
Сипас, раиси Иттифоқи журналистони Тоҷикистон Исмоилзода З. Б., профессорон Ҳошимзода Б. Ҳ., Муқимов М. А. ва дотсенти кафедраи журналистикаи байналмилалӣ Мирзоалӣ С. бо маърузаҳои илмӣ баромад намуданд. Дар суханрониҳо масъалаҳои марбут ба дурнамо ва мушкилоти рушди журналистикаи байналмилалӣ, таъсири таҳаввулоти рақамӣ ба ВАО ва паҳлуҳои ахлоқию касбии фаъолияти журналистӣ мавриди таҳлил ва баррасӣ қарор гирифтанд.
Қисмати дуюми конференсия дар ду бахш —«Мушкилот ва дурнамои журналистикаи байналмилалӣ» ва «Инъикоси масоили глобалӣ дар ВАО-и байналмилалӣ ва миллӣ» — дар факултети журналистика идома ёфт.
Мавриди зикр аст, ки дар кори конференсия муҳаққиқон ва намояндагони соҳа аз Донишгоҳи давлатии Бохтар ба номи Н. Хусрав, Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи А. Рӯдакӣ, Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Б. Ғафуров, инчунин, аз муассисаҳои таҳсилоти олии шаҳри Душанбе ва ВАО-и кишвар ширкат варзиданд.
Шоми имрӯз (16.09.2025) ҳайати садорат ва устодони факултетҳои журналистика ва забонҳои Осиё ва Аврупо дар толори маҷлисгоҳи бинои хобгоҳи N°8 бо донишҷӯён вохӯрии судманд доир намуданд.
Вохӯриҳои мазкур дар асоси нақша-чорабиниҳои таҳиянамудаи раёсати донишгоҳ бо мақсади шиносоӣ аз вазъи будубоши донишҷӯён дар хобгоҳ, баланд бардоштани ҳисси ватандӯстӣ ва бо ин васила саҳмгузорӣ дар татбиқи сиёсати давлатии ҷавонон баргузор мегарданд.
Дар вохӯрӣ декани факултети журналистика, профессор Ҳошимзода Бахтиёр, декани факултети забонҳои Осиё ва Аврупо, дотсент Сайдализода Шодмон, мудири шӯъбаи тарбия, дотсент Саидов Ҳусниддин ва дигар устодон баромад намуда, зимни сӯҳбат ба масъалаи илмомӯзии донишҷӯён ва самаранок истифода бурдани вақт таваҷҷӯҳи хоса зоҳир намуданд.
Таъкид гардид, ки вазифаи ҳар як донишҷӯ пеш аз ҳама омӯхтани илм ва аз бар намудани донишҳои замони муосир мебошад. Инчунин, ҳар як ҷавонро зарур аст, аз ҳар гуна падидаву зуҳуроти номатлуби ҷомеа канораҷӯӣ намуда, вақти худро сарфи китобхониву забономӯзӣ ва дигар машғулиятҳои омӯзишӣ намояд.
Лозим ба қайд аст, ки чунин сӯҳбату вохӯриҳо байни устодону донишҷӯёни дигар факултетҳои донишгоҳ низ ташкил ва гузаронида мешавад.